خاطرات دانشجوی تهرانی در سمنان

جوجه ديشب تب كرد و يه بار بالا آورد و تبش پايين نيومد و نصفه شب برديمش دكتر! خانواده ي همسر از خونشون اومدن و بعدش هم اومدن خونمون، حالا بچه مي خواد بازي كنه، من حرصِ بچمو مي خورم، بقيه هم حرص بچشونو ديگه همسر و خواهرش خوابيدن و مادر شوهر اومد تو حال كه من و جوجه تنها نباشيم ( البته كه الان من و جوجه تنهاييم و رفت تو يه اناق ديگه خوابيد). منم خوابم نمي بره اصلا به هزار تا دليل ! بگذريم ... اميدوارم فردا روز خوبي باشه، روز صحت و سلامت جوجه ام . ...

وقتي شروع مي كنم به گوش دادن يك ترانه، دست از سرش بر نمي دارم تا خسته بشم ... احتمالاً معنيِ خاصي داره كه نمي دونم چيه؟! خواهرم امشب مهموني داره از چند شب پيش به منم گفت دوستانه ست شما هم بياييد... اما چون از نظر فكري و سني كمي متفاوتيم قبول نكردم. ارتباطمون با دوستاي خودمون هم خيلي كمرنگ و اصلاً بي رنگ شده. سرِ يه حرف مسخره كه خانم دوست همسر زد و آقايون بهشون بر خورد ... به شدت نيازمند دوست خانوادگي هستيم. دوست هاي خودمو دارم اما چون طيفشون فرهنگ هاشون مثل رنگين كمانه، تمايلي ندارم ارتباطمون خانوادگي بشه. ديروز هم يه روز فوق العاده بود كه رفتم خونه ي پدربزرگم، به معناي واقعي چشم هر دومون روش...