دِير فنا ...

سپاه غم كه بر مي خيزد هيچ چيز جلودارش نيست

نعمات رو مي بيني و لمس مي كني، اما سد كه نيستند!

بايد بروي و ميان سم اسبان اين لشكر خورد بشوي

اگر به سلامت بيرون بيايي تازه شايد گوشه ي لبانت به

خنده اي تصنغي باز شود ...

امان از خوبان مشهور عالم و خوبان گمنام و آنان كه به

عادت اعتبارشان را به لجن مي كشند ...