مهرباني با نفس ...

با خودم مهربان تر شده ام، در هر بار نگاه كردن به آينه حداقل يه لبخند و مهرباني نصيبم مي شود. گاهي فكر مي كنم بس نيست اين همه سرزنش گري؟ مگه مردم همه كامل هستن؟ همه خوش تيپ و خوش هيكل؟ همه تحصيلكرده؟ همه مدير و لايق؟ نه بابا ... اين خبر ها نيستبه نظرم نصف اين مردم، تا ظهر توي رختخواب هاشون غلت مي زنن و با موهاي ژوليده از خواب بيدار مي شون و براي باقي روزشان برنامه ي خاصي ندارن، زوركي يه درسي خواندن و شايد زوركي تر يه جايي مشغول بيگاري هستن و با چنندرغاز حقوق فكر مي كنن خيلي موفق ان و اعتماد به سقف هم دارن!!! در مورد خودم حداقل بخش مهمي از كارها رو به خوبي مديريت كردم و به ميل خودم تحصيل كردم و تصميماتم را عاقلانه گرفتم و منطقي پيش بردم. در هر زمان بهترينتصميم ها رو گرفتم و سعي كردم اصول داشته باشم ... حالا زندگي ام به درجه يكي اي كه مي خواستم نشد كه اون هم فداي سرم،... حداقل صبح ها كه بيدار مي شوم، موهام سشوار كشيده و مرتبه و زندگي رو بهيه ايده آل حداقلي رسوندم، حالا ان شالله باز هم در زمان مناسب، تصميم مناسبي مي گيرم و مرحله ي جديدزندگيم رو بعد از اين يكي مرحله شروع مي كنم.